۱۳۸۷ مرداد ۴, جمعه

خداوند


من خداوندرادرمعصومیت کودکان،درمیان نگاهشان یافتم.آری خداوندشدت وضوحش رادرمعصومیت کودکی آشکارکردکه‌ بی گناه بی گناه بود.

دلم شروع می کندبه‌ تپیدن،دلم آنقدربلندبلندمی تپدکه‌ بهتم می زندومی دوم تاازلای انگشت کودکان خداوندرابگیرم.....

۲ نظر:

Unknown گفت...

با سلام

نوشته قشنگی بود، اما فکر میکنم که خداوند خیلی بزرگتر از آن است که در لای انگشت کودکان جای گیرد.

یا حق

photography0133 گفت...

midooni ke hamishe baraye man morede taeido tamjidi ama man ba nazare vahid mokhalefam vaghti adade binahayeti ke be zehne yek bache mirese ghataan mishe khodaro bazehniyati ke yek bache dare laye angoshtash sahle to moshtaye kochikesh peyda kard albate bebakhshid ke man bedoone daavat nazar dadam