درزندگی عشق بایدممکن باشد،حتی اگردربازتاب آن پاسخ آنی وجودنداشته‌ باشد.عشق تنهادرصورتی زنده‌ می ماندکه‌ امیدی برای فتح معشوق باشد.نمی دانم روزگاری می شودکه‌ بی شک بگویم من با توام وتویکی ومن یکی؟تومنی یامن توام باتوام یاتو،تویی.می توان توبودومن نبودوتومن هستی شوی ومن تونیستی،چون تومن باشی ومن تو،این رابدان هردویک تن می شویم ومن درتوگم می شوم،نه‌ گم شدن زیبانیست،می گویم تقدیرمن این بود....